Bezpłatne porady ekspertów
Darmowy ebook
0
79,00
DARMOWY
eBook

Polecamy:


Twoja ankieta w 3 krokach

Menu_left Menu_right


F_l
znajdź poradę
G_l G_r Szukaj
F_r

Przewożąc towary niebezpieczne musisz dopełnić szeregu dodatkowych obowiązków.

 

Towary niebezpieczne podlegające przepisom ADR dzielą się na 13 klas, wyodrębnionych na podstawie zagrożenia dominującego. Towarom tym zostały przypisane indywidualne lub grupowe numery rozpoznawcze UN.

Poza zagrożeniem dominującym, odpowiadającym nazwie klasy, towar niebezpieczny może charakteryzować się jednym lub kilkoma zagrożeniami dodatkowymi. Zagrożenia dodatkowe określa się na podstawie kryteriów właściwych dla klas, w których mają charakter dominujący, co oznacza, że np. materiał palny trujący klasy 3 spełnia, oprócz kryteriów zapalności właściwych dla klasy 3, również kryteria toksyczności właściwe dla klasy 6.1. W praktyce jedynie indywidualne substancje chemiczne w stanie czystym, z wyjątkiem materiałów i przedmiotów wybuchowych, nie wymagają przeprowadzenia procedury klasyfikacyjnej przed ich nadaniem do przewozu.

Wyznacz osobę odpowiedzialną za wsparcie w zapewnieniu bezpieczeństwa.
Każde przedsiębiorstwo, którego działalność obejmuje przewóz towarów niebezpiecznych albo związane z nim pakowanie, załadunek, napełnianie lub rozładunek, powinno wyznaczyć jednego lub więcej doradców do spraw bezpieczeństwa w transporcie towarów niebezpiecznych, odpowiedzialnego za wspieranie działań zapobiegających zagrożeniom dla osób, mienia i środowiska, związanych z taką działalnością.

 

Głównym zadaniem doradcy, przy zachowaniu odpowiedzialności kierującego przedsiębiorstwem, powinno być dążenie do ułatwienia prowadzenia tej działalności zgodnie z odpowiednimi wymaganiami i w możliwie najbezpieczniejszy sposób poprzez zastosowanie wszystkich niezbędnych środków i działań oraz w granicach określonych zakresem działalności przedsiębiorstwa.

Oznakuj przewożone towary.
Przepisy ADR szczegółowo regulują także zasady znakowania przewożonych towarów. O ile inne przepisy nie stanowią inaczej, każda sztuka przesyłki powinna być oznakowana w sposób czytelny i trwały numerami rozpoznawczymi zawartych w niej towarów niebezpiecznych, poprzedzonymi literami „UN”. W przypadku przedmiotów nieopakowanych oznakowanie to powinno być naniesione na samym przedmiocie, na zawierającej go klatce, na wyposażeniu służącym do jego przenoszenia lub składowania albo na jego wyrzutni.


Roman Litwiniuk